این باور خرافی که با عطسه کردن، باید برای هر کار و اقدامی صبر کرد وگرنه آن کار به فرجام نمی­رسد یا خطری ما را تهدید می­‌کند، هیچ اساس علمی یا ماورائی یا دینی ندارد.

به گزارش پایگاه خبری "پایا24" به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ سفره عقد خیلی با سلیقه چیده شده. همه چیزهایی که نشان از برکت و شیرین­کامی و محبت باشد، توی سفره گذاشته­ اند؛ خانواده­ عروس و داماد با ذوق و لبخند، آماده و منتظر! عروس و داماد بعد از مقدمات فراوان و گذر از مراحلی شبیه هفت خان رستم، دل توی دلشان نیست که تا چند دقیقه دیگه، به هم پیوند می خورند؛ اضطراب و شیرینی، طعم متضادی دارند؛ اما با هم گلوی عروس و داماد را کمی خشک کرده ­اند.

عاقد، مرد محترمی است که بیرون درب مهمان­خانه روی صندلی نشسته و دفتر بزرگ و سنگینی روی میز روبرویش باز کرده، او هم منتظر است تا همهمه بخوابد و مأموریت شیرینش را آغاز کند. عطسه دردسرساز! بالاخره مادر داماد دستهایش را بلند می­کند و میهمان­ها را دعوت به سکوت می­کند تا صدای عاقد برسد.

تا عاقد خواند: "النکاح سنتی" خاله عروس بلند عطسه کرد! ناگهان توجه همه جلب صدای عطسه شد و سه تا دختر بچه­­ای که پشت سر عروس با تور لباسش بازی می­کردند، ریز ریز خندیدند. خاله که خودش عطسه کرده بود، خودش بلند گفت: "آقا صبر اومد نخون خطبه رو!" عاقد با لحنی پدرانه گفت: صلوات بفرستید؛ خیره ان­شالله خواهر. و تا آمد از عروس وکالت بگیرد، عمه داماد نگذاشت: "نه! بالاخره صبر اومده، یه چیزی هست دیگه! بذارید برا یه روز دیگه." دوباره همهمه و نگاه نگران عروس و داماد که به هم دوخته شد، عاقد با دفتر بزرگش از خانه رفته بود!

این اتفاق، تراژدی تلخی است که مثل فیلم­ها می­ماند اما تلخ­تر از آن، این است که هنوز در جامعه ما به واقعیت می­رسد! هنوز آدم­های زیادی هستند که ترس­های ریشه­دار و قوی دارند و ایمان­های سطحی و ضعیف؛ و برای آرام کردن و جبران ترس و ضعفشان، به باورهای عجیب و بی­پایه دامن می­زنند.

عطسه؛ موجب ایجاد خطر یا مخبر حادثه ناگوار در آینده؟

برای خیلی­‌ها روشن است که هیچ ارتباط علت و معلولی بین عطسه­ کردن با خطبه عقدی که قرار است خوانده شود یا سفری که خانواده راهی آن هستند یا هر تصمیم ریز و درشت دیگری، وجود ندارد.

عطسه نه موجب ایجاد خطری می­شود نه خبر از حادثه ناگواری در آینده می­دهد؛ بلکه تنها یکی از عوامل دفاعی بدن است که می­تواند برخی از میکروب­ها را دفع کند. پس امر مفیدی است برای بدن اما هیچ ارتباطی با اتفاقات پیرامون ندارد که لازم باشد دست از کار و تصمیم و اقدام بشوییم و صبر کنیم و منتظر بمانیم که چه می­شود! اما پافشاری برخی اطرافیان بر اعتقاد به این باور خرافی و ایجاد جوّ ترس، گاهی افراد آگاه و روشن را هم در موضع انفعال قرار می­دهد و در عمل، به این باور بی­پایه میدان داده می­شود.

اسلام عزیز دستورات عملی آسانی دارد که اگر در سبک زندگی ما وارد شود و در رفتارهایمان ماندگار باشد، ناخودآگاه و به مرور، فضا عوض می­شود. مثلاً در مورد عطسه، دو دستور داریم؛ هم برای کسی که عطسه می­کند و هم برای کسانی که در کنار او هستند و شاهد عطسه او هستند.

بر عطسه کننده مستحب است وقتی عطسه کرد، خدای متعال را حمد کند.

از امام باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمود: «هنگامى كه انسان عطسه زد اين ذكر را بگويد: «اَلْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ.»[1] از حضرت رسول صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود: «هرگاه كسى عطسه زد او را دعا كنيد، هر چند فاصله بسيارى در ميان شما باشد" [2]

از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود: «حقّ مسلمان بر برادر مسلمانش آن است كه هنگام ملاقات به او سلام كند و هنگام بيمارى از او عيادت كند و در غياب وى خيرخواه او باشد و هرگاه عطسه زند او را دعا كند. كسى كه عطسه زد بگويد: «اَلْحَمْدُ للهِِ رَبِّ الْعالَمينَ، لا شَريکَ لَهُ» و ديگران به او بگويند : «رَحِمَکَ اللهُ» و او در پاسخ بگويد: «يَهْديكُمُ اللهُ وَيُصْلِحُ بالَكُمْ" [3]

روایاتی که ذکر کردیم، حکایت­گر نکات زیبایی هستند:

اول- حتی فعل ساده و طبیعی عطسه، با یاد خدا و حمد و ثنای او برای نعمت سلامتی و همه نعمات الهی همراه می­شود و این یعنی، ریز و درشت زندگی مسلمان، باید رنگ و بوی بندگی داشته باشد و وصل به خدا شود.

دوم- وقتی با هر عطسه، (به اصطلاح) دیالوگی شکل می­گیرد که یاد و نام خداست، فضا، فضای معنویت می­شود و بر ترس­های بی­اساس از خطر و حادثه ناگوار، غلبه می­کند.

سوم- اسلام از هر فرصتی برای تحکیم محبت میان مؤمنان بهره می­گیرد؛ با عطسه ساده یک انسان مؤمن، مؤمنان دیگر را به دعا کردن برای او دعوت می­کند. این باور خرافی که با عطسه کردن، باید برای هر کار و اقدامی صبر کرد وگرنه آن کار به فرجام نمی­رسد یا خطری ما را تهدید می­کند، هیچ اساس علمی یا ماورائی یا دینی ندارد.

و همان­طور که دهان به دهان به عصر ما رسیده و متأسفانه در عقیده خیلی از ما جا گرفته، می­تواند کم کم رخت بربندد و فراموش شود. با بهره از نکات عملی زیبا و پرمعنای اسلامی، می­توان به جای جمله بی­سند و بی­جای "صبر اومد"، هنگام عطسه­ جمله "الحمدلله " و هنگام شنیدن صدای عطسه دیگران "یرحمکم الله" بگوییم.

پی‌نوشت:

[1] - کافی، ج2، ص654، ح9

[2] - کافی، ج2، ص653، ح2

[3] - کافی، ج2، ص653، ح1

منبع: تبیان

نوشتن دیدگاه

  logo-samandehi
کلیه حقوق برای پایگاه خبری پایا۲۴ محفوظ است .

sssfvdxvsssfvdxvss